6 Ocak 2024 Cumartesi

GÜNLÜK OKUMA PARÇASI 27

 Thomas Bauer'in burada tercümesi sunulan kitabı, bazı tespitlerde bulunarak, bazı soruları daha anlamlı şekilde sorma imkânı sunmaktadır: Bu tespitlerden birisi, insanların bildiğimiz manası ile insanın sonunu getirecek bir yönde, hızla ilerlediği yönündedir. İnsanlık kendi elleri ile hazırladığı bir uçuruma doğru hızla ilerlemektedir (homo suicidalis). İşin ilginç tarafı, uçuruma doğru bu ilerleyiş, bir kesim tarafından beslenirken, geniş kitleler tarafından ilgisizlikle karşılanmaktadır; daha doğrusu insanların büyük bir kısmı bu konuda sadece ilgisiz değil, aynı zamanda algısızdır.

İnsanlığın bir uçurumun kenarında bulunduğu ve her an bu uçuruma düşerek yok olacağı/kendi kendisini imha ede/bile/ceği, birinci dünya savaşından sonra iyiden iyiye hissedilmeye başlanmış; Amerika Birleşik Devletleri tarafından her yaştan ve her cinsten yüzbinlerce insanın öldürülmesini ve farklı derecelerde yaralanarak sakat kalmasını "sağlayan" iki tane atom bombasının kullanıldığı II. Dünya Savaşı'ndan sonra geliştirilen nükleer silahlar kadar, kimyevi ve biyolojik silahların bütün bir insanlığın kökünü kazıyacak kadar büyük bir gücü teşkil ettiği artık herkesin bildiği hususlar arasına girmişti. Ortaya çıkan bu güç karşısında insanlığın önemli bir kısmı mustaz'af konumuna düşmüş; sadece çaresizliğinin farkında olma ve bu çaresizlik içerisinde, bu silahların kullanılmasına gerekçe teşkil edecek bir hadisenin olmamasını umarak ve büyük ölçüde de bunu unutarak hayatına devam ediyordu.

Thomas Bauer'in bu kitaptaki temel tezi ikinci türden değil; daha farklı bir tezi var: insanlık, hayatın muhtelif alanlarında mevcut olan müphemliği ve çok anlamlılığı veya mana çokluğunu azaltma yolunda ciddi ve ciddiye alınması gereken adımlar atıyor ve bunu da tıpkı nükleer, biyolojik ve kimyevi silahlar alanında olduğu gibi, bir başarı olarak kabul ederek, bunun üzerinden kendi kendisini takdir ediyor. Mevcut ve bildiğimiz hâliyle insanın, bugünkü konumunu ve manasını koruyamadığı şartları hazırlama yönündeki gelişmeler, insanların ve insanları kullanan kurumlar ve şirketlerin bir kısmı tarafından düzenli olarak besleniyor. Bauer tam da bu hususu işaret ederek insanlığın, sadece nükleer, biyolojik ve kimyevi silahlar tarafından değil, din, sanat ve siyaset gibi alanlarda ortaya çıkan ve son ucu tek anlamlılık olarak tebarüz eden anlam daralmasının, bildiğimiz haliyle insanın, beden olarak mevcut olsa da insani özelliklerini kaybetti/rdi/ğini, farklı alanlardan seçtiği, anlaşılır misaller üzerinden göstermeye çalışıyor.


Thomas Bauer - Dünyanın Tekdüzeleşmesi

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

OTOMATİK VE VERİMLİ; EKSİK VE KEYİFSİZ(2)

 Birinci bölümde emek ile değer arasındaki bağı, bilişsel boşaltmanın beyni nasıl zayıflattığını ve süreçten çıkan insanın neyi kaybettiğini...