GÜNLÜK 26

 Psikologların en büyük hatalarından biri de sebep-sonuç ile neden-sonucu karıştırıyor olmaları olabilir mi ?

Bir örnek: İntihar eden insanın motivasyon kaynağını başkalarına acı vermekten haz almaya bağlamak bir neden-sonuç ilişkisi iken(dışsal motivasyon), kişinin hayalinde başkalarının acı çekebileceğini düşünerek kendisine verilecek olan değeri gözünün önüne getirmek, yani kendisine değer verildiğinin hayalini kurmak, bir sebep-sonuç ilişkisidir kanaatimce. Buradaki neden-sonuç ilişkisi eğer farkına varabiliyorsak, işi daha deterministik veya bir başka deyişle mekanize düşünmeye eğilimli gibi.

----------------------o-----------------------------------o------------------------------

Her gördüğümü bir söze sığdıracak kadar gönlümden bihaber değilim. Zaten sığacak değiller; sığdırabilenler dertlerine yansın.

----------------------o-----------------------------------o------------------------------

Olabileceğimiz en iyi "kusurlu insan" olalım. Sahtekarlığa, iki yüzlülüğe gerek yok.

----------------------o-----------------------------------o------------------------------

Mesele, bahsedildiği gibi değil bence. Allah korkusu ile ibadet etmenin ahlaka uygunluğunu tartışmak bana göre pek anlamlı değil. Çünkü mesele korku ile ilgili değil çoğu Müslümana göre. Korku dıştan gelen etkilere bağlıdır çoğunlukla. Bir insan ortada hiçbir şey olmadan korkabilir mi ? Ancak sevgi böyledir, ortada hiçbir şey yokken de sevgi vardır. Sevgi hepimizi, her şeyi kuşatır. Konuya dönecek olursam, Allah korkusu ile değil, Allah sevgisi ile yardım etmek ve benzeri ibadetleri yerine getirmenin felsefe araştırmacılarının(filozofların değil) tartıştığı bağlamda ahlaken gayet de doğru olduğunu düşünüyorum(yine mevzu sebep-sonuç ile neden-sonuç bağlamına döndü). Zaten onlara göre, yaşadığımız müddetçe yaptığımız hiçbir şeyi herhangi bir beklenti içerisinde olmadan, o şeyi sadece yapmamız doğru olduğu için (ki Konfüçyus öğretisinde de bu, ahlaki bakımdan bir zorunluluğa işaret eder) yapmamız gerekir.

GÜNLÜK 25

 İnsanların kendileri ile ilgilenmeyi öğrenebilmesi için, başkalarından gelen ilgiye bağımlı olmamaları gerekir herhalde.

----------------------o-----------------------------------o------------------------------

Şuur: Hissetme anındaki sessizlik.

Huşu: Namazda boyun eğme anındaki sessizlik.

Sükut: Korku ve kaygı anındaki sessizlik.

Sumut: Edep anındaki sessizlik.

Sücut: Kulluğun zirvesindeki sessizlik.

----------------------o-----------------------------------o------------------------------

"Ne diyeyim" diye daha söz söylemeden düşünmek, sonradan söylediğimizden pişman olmaktan daha hayırlıdır bence.

----------------------o-----------------------------------o------------------------------

Acı, sanatın malzemesi değildir ve edilmemelidir.

----------------------o-----------------------------------o------------------------------

Bakara 260. Ayet: Şüphenin insanı dinden çıkarmayacağını gösteren ve Allahın kullarına verdiği en ümit verici ayetlerden.

Bakara 264. Ayet: Benzetmeye dikkat.

Bakara 265-266. Ayetler

----------------------o-----------------------------------o------------------------------

Entelektüel vs. Aydın: Entelektüel küçümseyici olabilirken, Aydın aydınlatıcıdır, bence.

----------------------o-----------------------------------o------------------------------

Hayalleri veya buna benzer şeyleri tanımlayarak sınırlandırmanın saçmalığı.

----------------------o-----------------------------------o------------------------------

Yapayalnızım ama bir kente inen ordu gibi yürüyorum. 

-Jean-Paul Sartre

----------------------o-----------------------------------o------------------------------

Alim : Aklı tedavi

Refik: yolu tedavi

Edip : hisleri tedavi

Habip: kalbi tedavi

Sadik: gönlü tedavi

Tabip: bedeni tedavi

Hakim: basireti tedavi

----------------------o-----------------------------------o------------------------------

Ali İmran 180. Ayet

----------------------o-----------------------------------o------------------------------

Yalan üzerine batık maliyet hesabı: "Ben bayağı araştırdım. Doğruyu buldum."

----------------------o-----------------------------------o------------------------------

Her güçlü düşünce kendi içinde yoğun duygular ve arzular taşır. Duygusuz ve arzusuz düşünce, kalpsiz bir insanlık yaratır. ve her dönüştürücü eylem, böylesi bir birlikteliğe ihtiyaç duyar.

-Spinoza

----------------------o-----------------------------------o------------------------------

Şefkat bir şeyin içine girdi mi onu mutlaka güzelleştirir.(Hz. Muhammed S.A.V)

----------------------o-----------------------------------o------------------------------

Olmayan bir şey, olandan daha çok sarsıyor beni.

----------------------o-----------------------------------o------------------------------

Neye gönül verdiysek, tam da ona inanırız.

----------------------o-----------------------------------o------------------------------

Sıradanlaşan seçkinleşti. Kalitesizliğin zafer sarhoşluğunu yaşıyoruz.

----------------------o-----------------------------------o------------------------------

Niçin'i düşünen yavaşlar. Hırs ve rekabet, sadece sonucu düşünür. Niçin'i hiç düşünmez.

----------------------o-----------------------------------o------------------------------

Bir şey söylediğim zaman o bana sahip olur, halbuki ona daha önce ben sahiptim.

GÜNLÜK 24

 Hiç yeryüzünde gezmediler mi ki düşünecekleri kalpleri, işitecekleri kulakları olsun. Zira gözler kör olmaz, fakat göğüslerdeki kalpler kör olur.(Hac: 22/40)

----------------------o-----------------------------------o------------------------------

İçi doldurulmamış(veya içi boşaltılmış) aforizmalar insanların hayatına yanlış etkiler bırakıyor bence. Zaten içi boşaltılınca genelde farkındalık da oluşmuyor, bilinç seviyesine inmiyor.

Çoğu iyiye yönelik söylemler, farkındalık oluşturmuyor da yalnızca ezbere oynana tiyatro oyunu gibi sergileniyormuş gibi geliyor bana. Misal; Sanatla ilgilenmek farkındalık oluşturur diye bir cümle gördüm. Eyvallah dedim. Ancak sanatla sözde ilgilenen insanlar, yani esasen farkındalık sahibi olmayan insanlar kendilerinin farkındalık sahibi olduğunu düşünüyor ve bu olmayan gerçek ile yaşıyorlar. Biraz derdim var sanırım, o yüzden kitap okuyan insanlardan örnek vermek istiyorum. Evi kitaplar ile dolu insanlar, bazen bir bilim adamı olabilir bazen ise sıradan bir insan, kendilerini diğer insanlardan farklı bir konuma yerleştirip aşağı gören bir tavır ile hayatlarını sürdürüyorlar. Oysa sanat ile ilgilenen insanın böyle bir tavır sergilememesi gerektiğini düşünüyorum. Çünkü sanat toplum içindir, sanat hayattan dışarıda kalabilecek bir şey değildir.

----------------------o-----------------------------------o------------------------------

Bazı insanlar çoğunluğun çoğu zaman yanlış yolda olduğunu düşündüğünü söyler, kendilerinin de bir çoğunluk oluşturduklarını unutarak.

----------------------o-----------------------------------o------------------------------

İnsanın içten gelen bir duygu ile yapması gereken şeyleri, dışarıdan birisinin kendisine söylemesi kadar hoşnutsuz olduğum az şey vardır. Üstelik söylendikten sonra da yapılması istenen şeyin içi boşalıyor(İlginç, söyleyerek yok ediyoruz).