Yunus Suresi 11. Ayette Rabbimiz şöyle buyuruyor:
Şayet Allah, insanlar hayır istediklerinde çarçabuk verdiği gibi (öfke hâlinde yaptıkları beddualar ya da masiyetlerle hakettikleri) şerri de çabucak verseydi, onların ecellerine hükmedilir (işleri bitiriliverirdi). Bizimle karşılaşmayı ummayanları, azgınlıkları içinde bocalar hâlde bırakırız.
O zaman şunu söyleyebiliriz: Aslında biz ellerimizi açıp ne zaman dua edersek Rabbimiz bize (ve bize göre) olumlu veya olumsuz (ama hayır olduğu belli) bir geri dönüş sağlamaktadır, o an olmasa dahi hayatımızın ileriki safhalarında görünecek şekilde.
----------------------o-----------------------------------o------------------------------
Bence şöyle bir sorunumuz var: Bir yeni şey'i eski bildiklerimiz ile anlamlandırabildiğimiz zaman nedense o bilginin doğruluğunu da tasdiklemiş olduğumuzu zannediyoruz. Yani elimdeki mecvut bilgilerin(yanlış/doğru) ışığında yeni bir şey'i kavramış olmamız, o şey'in doğru olduğu anlamına gelmiyor. Anlamanın verdiği içsel haz, bize doğru yolda olduğumuza dair bir ipucu değil.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder